De wekkerradio begon de dag om zes uur met oorlog, slecht weer en files. Het ontging John allemaal. Hij voelde alleen het warme lichaam van Rebecca dat tegen hem aanrolde. Nog tien minuten, dan zou ze opstaan. Dat ging altijd zo op maandagochtend.

Haar hand betastte zijn lichaam. John knorde en snurkte wat. In zijn mondhoek lag een druppeltje spuug. Hij genoot, maar deed of hij sliep. Hij moest wel.

Rebecca en John woonden nog maar twee maanden in hun nieuwe huis. Een rijtjeshuis met uitzicht op een ander rijtjeshuis. Maar toch, het was wel hxfan huis. Sinds Charlotte er was werkte Rebecca alleen nog op maandag en John op alle andere dagen. En als Rebecca werkte deed John net alsof hij wat langer bleef liggen. Hij moest wel.

Het geklater van de douche was voor John het teken om uit bed te stappen. Hij rekte zich uit en ging op de rand van het bed zitten. Zou ze er weer zijn? Ze was er altijd op maandagochtend. Voorzichtig schoof hij het slaapkamergordijn een klein eindje open en tuurde naar de overkant van de straat. Ja, zie je wel. Daar was ze weer. Ze douchte zich ook altijd om kwart over zes. Mooi.

Het felle licht wierp een prachtige schaduw op het badkamerraam. De contouren op het rolgordijn waren vaag. Spannend vaag. Nog nooit had hij haar bij daglicht gezien. En nog nooit had hij meer dan deze schaduw gezien. Maar het was voldoende om te weten hoe mooi ze was. Ze bewoog sensueel. Waste ze haar haar? Ja. Onmiskenbaar de bewegingen van een vrouw die haar haren wast. Ze boog voorover en stond daarna rechtop met haar hoofd nederig naar beneden gebogen. Haar handen stak ze boven haar hoofd als de toren van een neogotische kathedraal. Ze gooide haar hoofd in haar nek, haar weelderige bos haar zweefde even als een aura om haar hoofd.

Hoe oud was ze eigenlijk? Twintig, veertig? Je wist maar nooit. Spannend! Hij hijgde ervan. Dit mocht niet, maar het was zo mooi.

Een knal haalde hem uit zijn roes. Liet Rebecca de douchekop vallen?  

Hxe9, waar was ze nu gebleven? Ah, daar was ze alweer. Ze had iets in haar hand en reikte naar boven. Geen idee. Kom op meid, ga door. Haar handen gleden over haar dijen, haar borsten. Oh god, ze streelde haar lichaam helemaal! Hij hield het bijna niet meer uit. Toe dan, toe dan toch, dichterbij, alsjeblieft. Zijn hart bonsde. Ze kwam dichterbij. De contouren werden scherper. Ze speelde met hem! Hij wist het zeker. Ze deed het allemaal voor hem. Ze boog naar het raam toe. Grote goden! Ze ging toch niet het rolgordijn opentrekken? Ze deed het! Ze ging het rolgordijn opentrekken! Te langzaam. Nee, te snel! Toe dan. Oh, hemel. Hij zag haar! Haar kniexebn. Haar dijen. Haar heupen. Oh god, haar complete vrouwelijkheid! Hij had het niet meer. Verder! Haar borsten, haar hemelse borsten! Daar stond ze. Haar benen kuis tegen elkaar. Haar hoofd wulps op haar schouder. Mijn God! Ja! Nee! Haar gezicht! Godsamme! Nee toch. Hoe kon dat nou? Hoe kxf3n dat nou? Dit kon helemaal niet!

Rebecca smeerde een ontbijtje voor beiden. Ze rook heerlijk naar dure shampoo. John durfde haar bijna niet aan te kijken.

x93Weet je,x94 grinnikte ze en likte opzichtig het beleg van haar beschuit, x93volgens mij begluurt de overbuurman mij. Ik dacht eerst dat jij het was. Jouw spiegelbeeld in hun slaapkamerraam, snap je?x94 Ze keek hem ondeugend aan en hield haar hoofd schuin. x93Gluur jij wel eens naar andere vrouwen?x94 Ze trok een brede grijns en kneep haar ogen tot spleetjes.

x93Naar xe1ndere vrouwen? Nee, nooit!x94